Na een nachtje in Estelí, waar niets te beleven is, geslapen te hebben kwam ik aan in Leon. Dit was de voormalige hoofdstad van Nicaragua, voordat de Spanjolen deze verplaatsten naar Managua. Het was hier enorm heet. In de hoogtijdagen in de 18e eeuw werd er besloten om een indrukwekkende kathedraal te bouwen, die tot op de dag van vandaag nog in volle glorie staat. Dit is de grootste kathedraal in centraal Amerika, met enorm dikke muren, die aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en de tand der tijd heeft doorstaan.

Terwijl ik in Leon was kreeg ik bericht dat Claudie op Isla Ometepe was en dat was dus mijn volgende doel. Ik reed naar Granada, de tweede historische stad van Nicaragua, waar ik een nacht verbleef. Onderweg stonden er hier en daar jongentjes langs de weg met dode of levende leguanen van tot wel een meter lang te koop. Officieel beschermde dieren, maar hier een lekkernij en voor de arme bevolking een goedkope maaltijd. De volgende dag reed ik door naar San Jorge, een plaatsje aan de oever van het gigantische Lago de Nicaragua, het grootste meer in centraal Amerika. In dit meer ligt Isla Ometepe, een eiland dat gevormd is door twee vulkanen die uit het water steken, en verbonden zijn door een stukje land. Van San Jorge gaat er een veerboot naar het eiland waar ik mijn motor op mee kon nemen. De eerste paar dagen verbleef ik bij een Nicaraguaanse familie, waar ik via wat mensen uit Nederland die goede vrienden van de familie waren terechtkwam. Een paar dagen at ik niets anders dan gallo pinto, het nationale gerecht van Nicaragua, bestaande uit rijst met bonen en best lekker. Ik bezocht de kleine boerderij van de familie waar ongeloofelijk veel verschillende soorten fruit groeide. Omdat het droogseizoen was waren de rijst en de bonen nog niet geplant.

Hierna ging ik naar de andere kant van het eiland, waar Claudie op dat moment op een boerderij vrijwilligerswerk aan het doen was. De eigenaren waren een nederlands/spaans koppel die een boerderij op een helling van een van de vulkanen hadden gebouwd. Het uitzicht was prachtig met een zonsondergang over de andere vulkaan. Op dit stukje paradijs bleef ik een week voordat ik de ferry terug naar het vasteland nam.

Ik bezocht San Juan Del Sur, aan de kust van de stille oceaan. De hele kust aan deze kant van Nicaragua is populair voor surfers uit Canada en de VS door de goede surfgolven en het feit dat Nicaragua een van hele goedkope bestemming is vanuit noord Amerika. Ik huurde er een surfbord en probeerde een stukje te surfen wat nog niet zo heel slecht ging, gezien ik nog nooit op een surfbord gestaan had. De sfeer in dit stadje was echter niet echt naar mijn zin. Door alle surfers uit noord Amerika is de mentaliteit van de lokale bevolking tegenover buitenlanders hier ook een beetje veranderd.

Ik reed door naar Costa Rica. Ik had een mooie route door de bergen uitgestippelt. Costa Rica is een prachtig land, de regering heeft in het verleden besloten om in het toerisme te investeren en vandaag is het land een hele populaire bestemming doordat het zo goed op buitenlandse toeristen is ingesteld. Hier is het land ook erg duur mee geworden. Waar ik in Nicaragua nog een goede maaltijd voor minder als een euro kon vinden, betaalde ik hier 4 euro voor pollo frito, een stuk gefrituurde kip zonder iets erbij. Dit was ver boven mijn budget. Daarbij kroop het regenseizoen ondertussen langzaam naar het noorden, en halverwege Costa Rica kwam ik het front tegen. Van de een op de andere dag was er in plaats van hitte en zonneschijn de hele dag regen. Dit schikte mij ook niet zo op de motor dus ik besloot maar snel door Costa Rica heen te rijden.

Afwisselend schuilend in bushaltes en tussen de regen door rijdend kwam ik aan in Panama City. Deze stad zag er verbazend modern uit. ’Downtown’ aan een kant van de baai stond vol met glimmende flats. De enige stad in Centraal Amerika met hoogbouw. Ik verbleef zelf in Casco Viejo, het oude gedeelte van de stad. Hier staan prachtige oude Koloniale gebouwen, die door jarenlange verwaarlozing bijna allemaal op instorten staan. Er was veel renovatiewerk aan de gang om dit gedeelte van de stad zijn oude glorie terug te geven.

Ik bezocht het Panama Kanaal. Deze waterweg is de enige plaats in heel Amerika waar schepen in 8 tot 10 uur de 82 kilometer van de Atlantische naar de Stille oceaan over kunnen steken. Gebouwd in 1913, een knap staaltje werk voor die tijd. Met een dam is er een gigantisch meer gevormd in het binnenland, dat het grootste gedeelte van het kanaal voorstelt. Verders is er een 13 kilometer lang kanaal gehakt door het hoogste punt van Panama, genaamd de Gaillard Cut. Met drie sluizen, een aan de Atlantische zijde en twee aan de kant van de Stille oceaan, worden de schepen 26 meter omhoog en omlaag gebracht. De sluizen zijn 33,5 meter wijd en 320 meter lang. Schepen over de hele wereld worden gebouwd naar deze maten. Het is een heel indrukwekkend gezicht om een containerschip de sluis ingeloodsd te zien worden. Er zijn electrische locomotiefjes die de schepen de sluis in slepen. Aan beide zijden is er slechts ongeveer een halve meter tussen de kant en de romp. Zogauw het schip in plaats is worden de deuren gesloten en begint het schip langzaam te zakken. Dit proces gaat 24 uur per dag door. De eerste 12 uur van de dag gaat al het verkeer van de Stille naar de Atlantische oceaan, en de volgende 12 uur de andere kant op.

De weg van Panama City naar het zuiden houd op een gegeven moment op in de Jungle. Voor ongeveer 100 kilometer is er niets dan oerwoud voordat de weg zich hervat in Colombia. Panama houdt de bouw van deze weg tegen om alle drugs en het daarbijkomende geweld uit Colombia buiten te houden, naast vele ecologische redenen. Als er in dit onaangetastte gebied een weg wordt gebouwd zal het ongetwijfeld heel schadelijk zijn voor het ecosysteem. Er is dus geen manier om overland van het ene naar het andere land te komen. Hier besloot ik dus mijn motor te verkopen. Om hem met een vliegtuig of schip over te laten schepen zou me veel geld kosten, en daarnaast is het in deze landen, in tegenstelling tot Canada, de VS en Mexico door de benzineprijs en de prijzen van het openbaar vervoer duurder om met de motor te reizen dan zonder. Ik vond een Panameen die mijn motor wilde kopen.

Na 10 maanden en meer als 30.000 kilometer op deze prachtige machine gereisd te hebben nam ik afscheid en hijste ik mijn rugzak weer op mijn rug.    
MgQDqxdnkQCI
bhgdLK http://www.FyLitCl7Pf7kjQdDUOLQOuaxTXbj5iNG.com   
2015-10-25
DyFxAblbC9BF
TYVM you\'ve solved all my prbeloms http://tqogzuz.com [url=http://bqwcwguhd.com]bqwcwguhd[/url] [link=http://abfecgrbuob.com]abfecgrbuob[/link]   
2014-08-04
MxtegkdnG
Ah yes, nicely put, <a href=\"http://jthbkiyff.com\">evrenoye.</a>   
2014-08-02
MomHbzQWoQ
Peterke van Honk zegt:Beste zangers en diergint,Weer thuis na een heerlijke avond in Harderwijk. De familieboom vond ik wel heel byzonder en rijk van inhoud. Jaap, je hebt een stel geweldige mannen om mee te werken. Hartelijke groeten en snel tot ziens. http://oocdjrqiwn.com [url=http://qfkvejmet.com]qfkvejmet[/url] [link=http://ezjpbebx.com]ezjpbebx[/link]   
2014-07-30
EvA2gUTaMN
Bertha zegt:Beste Zangvrienden,Wens jullie een hele mooie avond in Harderwijk de 13e<a href=\"http://mjmhrmf.com\"> obktoer</a>. Was voor ons lekker dichtbij geweest, maar op die dag ben ik jarig en ik kan het niet maken om de verjaardagsgasten in de steek te laten. Ze komen toch voor mij.Dus komen we de volgende x wel weer naar Urk.Veel succes!!!Een muzikale groet uit Hierden.   
2014-07-30
JIK31foq
Roy & Janine zegt:Lieve Marian,Hoe gelukkig kun je zijn met een toawurmbtenaar, als gasten het nog steeds over je hebben hoe mooi en persoonlijk jij onze huwelijksvoltrekking hebt gemaakt? Vanaf het begin hadden wij de wens om op een intieme wijze te trouwen op de grachten van Amsterdam. Mede dankzij jou en je professionele werkwijze hebben wij een dag gehad om nooit te vergeten. Liefde, geluk, vreugde en emotie…alles was terug te vinden! Wij willen je dan ook enorm bedanken voor de prettige samenwerking en zagen het als een voorrecht jou als ambtenaar te hebben.Groeten,Roy & Janine   
2014-07-29
Betty
En dat afscheid zal je best zeer gedaan hebben. Wat een gigantische afstand heb je op dat ding gereden. XXX   
2012-06-10
voeg een reactie toe