Ik had snel een goed hostelletje gevonden waar we met zijn allen konden blijven die nacht. Ik nam de bus naar het vliegveld maar omdat ik net te laat was moest ik een half uur op de volgende bus wachten. Hierdoor kwam ik iets te laat op het vliegveld aan. Ik zag mijn familie al belaagd worden door een aantal taxichauffeurs. Door een monopolie van taxichauffeurs op het vliegveld werden we aardig opgelicht voor een taxi naar Cancun. Mijn ouders en mijn broers kwamen rechtstreeks van 2 weken reizen in Bolivia en waren aardig uitgeput en hadden een goede nachtrust nodig.

De volgende dag vertrokken we meteen met een bus naar Merida. Dit is een koloniale stad in het noordwesten van de Yucatan. In deze stad huurden we de volgende dag een auto waarmee we naar Chitzen Itza reden. Dit zijn wellicht de meest beroemde mayaruines ter wereld, omdat het benoemd is als een van de zeven wereldwonderen. Het was hier behoorlijk druk en er werd ongeloofelijk veel waren verkocht. Desalnietemin was het de moeite waard om deze piramides te zien. De volgende dag namen we de auto naar Cuzama, naar aanraden van onze gastvrouw in Cancun. In Cuzama zijn 3 cenotes, ronde gaten die door geografische krachten gevormd zijn en gevuld met water zijn. Met een klein karretje op een rails dat door een paard voort werd getrokken kwamen we bij de 3 cenotes. Hier in Cuzama waren de cenotes ondergronds en moesten we een paar trappen af de grot in om bij het water te komen. Met alleen een paar gaten in het dak van de grotten waardoor zonlicht doorheen kon stralen en met boomwortels die zich naar beneden kronkelden door de grot het water in waren dit hele indrukwekkende zwemplekjes.

Campeche was het volgende stadje dat we aandeden. Dit was een heel rustig stadje waar bijna niets te doen was. We bezochten de ruines van Edzna in de buurt, die omdat er naast ons bijna niemand was erg leuk om te bezoeken waren.

We namen een nachtbus van Campeche naar San Christobal de las Casas. Dit bleek iets langer te duren als gepland en we waren al ver in de dag voordat we arriveerden. Ik en Lars waren hier allebij al geweest, we verbleven in het hostel waar lars al eerder geslapen had. Die dag nog gingen we naar een dorpje vlakbij San Christobal waar een vreemde religieuze mix tussen het oude maya geloof en de katholieke kerk gevormd is. In het dropje staat een kerk zonder banken of althaar, waar gelovigen komen om kaarsje op de vloer aan te steken en te bidden en blikjes frisdrank te drinken en nu en dan een kip te slachtofferen. In de traditionele overtuigingen werd geloofd dat er door te boeren kwade geesten uit het lichaam werden verdreven. Met de komst van de kerk en meer recent frisdrank, is dit geevolueerd in een blikje prik in de kerk drinken om een boer te laten. Sven toonde zijn respect door ook een keiharde boer in de kerk te laten.

Vanuit San Christobal gingen we op een tour naar een ravijn een eindje rijden weg. Hier stapten we in een bootje en werden we de rivier opgevaren door het ravijn heen. De gids spotte verschillende krokodillen en ander gedierte. Halverwege het ravijn was een grotje met een tempeltje erin waar je alleen per boot kon komen. Het ravijn was op het diepste punt een kilometer diep, wat het boottripje zeer indrukwekkend maakte.

Na San Christobal gingen we door naar Palenque. Onderweg bezochten we verschillende indrukwekkende watervallen. In Palenque zijn meer bekende maya-ruines. 95 procent van deze historische stad is nog niet uitgegraven en ligt nog steeds bedenkt onder de jungle. Het was een regenachtige dag toen we het bezochten en dit voegde nog een beetje meer toe aan de sfeer. De volgende dag gingen we met een gids op een tocht door de jungle naast de ruines. Deze gids kon ons een hoop vertellen over de jungle en hoe de mayas er gebruik van maakten. We kwamen verschillende verborgen ruines tegen die volkomen overgroeid waren. Op een gegeven moment stond de gids plotseling stil en luisterde een moment. Toen rende hij een stuk door de junge en op het punt waar we hem weer vonden zagen we een groep brulapen in de bomen zitten. Het gebrul van deze apen is totaal anders als wat je zou verwachten van aap-geproduceerd geluid. Het beste hoe ik het kan omschrijven is een combinatie van krijsende varkens en brullende dinosaurussen.

We waren van plan de ruines van Calacmul te bezoeken, die tussen Palenque en Chetumal in lagen, maar omdat er geen openbaar vervoer naar de ruines waren, moesten we eerst naar Chetumal om daar een auto te huren waarmee we weer terug moesten rijden. Onderweg in de auto werden we nog aangehouden door een corrupte politieagent die beweerde dat we te hard reden en mijn vaders rijbewijs niet terug wilde geven voordat we hem geld toeschoven.

Eenmaal aangekomen in Calacmul bleek het de rit waard. In dit park midden in een gigantisch beschermd natuurgebied waren de hoogste ruines die we gezien hadden. Naast ons was er bijna niemand anders en we konden alle piramides beklimmen. Van de top konden we 360 graden rondkijken en zagen we niets anders dan jungle tot in de verste verte.

Vanuit Chetumal namen we de volgende dag een taxi naar Bacalar, een dorpje aan de gelijknamige laguna. Het water in deze laguna was een ongeloofelijk blauw. Doordat het best ver ondiep bleef konden we naar familiegebruik elkaar een eind weggooien, met als hoogtepunt de gooi van onze vader, die een vlucht van enkele meters door de lucht maakte voordat hij op zijn gezicht in het water landde. Vlakbij Bacalar was Cenote Azul, de grootste cenote die we tot nu toe gezien hadden. Hoewel deze niet in een grot was, maar aan het oppervlak, het water was nog steeds superhelder en deze cenote was maar liefst 90 meter diep.

Vanuit Chetumal namen we een bus naar Tulum. Hier waren ook maya ruines die we wilden bezoeken. Deze ruines liggen aan de Caribische kust, met de belangrijkste gebouwen op een klif boven de helderblauwe zee gesitueerd. Tulum ligt op maar 2 uur afstand van Cancun en is daardoor ongeloofelijk druk met toeristen. In de ruines waren letterlijk honderden andere mensen, wat de ervaring behoorlijk beinvloed. Later die dag zijn we naar het strand gegaan, een prachtig strand met een ongloofelijk blauwe zee.

Onze volgende bestemming was Isla Holbox. Een klein eilandje in de golf van Mexico, er zijn hier geen verharde wegen en het leven hier is wel heel relaxed. Ons plan was om hier de laaste paar dagen van de vakantie door te brengen, maar door een storm die langskwam konden we geen van de activiteiten op het eiland doen, en het strand was daardoor ook niet heel aantrekkelijk. We besloten daarom om alvast terug naar Cancun te gaan en de nacht te verblijven in het hostel waar we de eerste nacht ook gebleven waren. De laatste dag namen we een boot naar Isla Mujeres, een eilandje vlakbij de kust van Cancun. Hier besteedden we de dag in het stadje en op het strand, wat een mooie afsluiter was van 2 weken met de familie.

Toen mijn ouders een taxi naar het vliegveld namen, bleven ik en mijn broers achter. Sven en Lars hadden allebei een retourvlucht naar Bolivia, maar hadden nog 9 dagen voordat deze vlucht vertrok. Na en daagje rusten van de vakantie in Cancun, gingen we naar Playa del Carmen. In de volksmond gewoon "Playa", dit dorp is volledig op het massatoerisme van Cancun ingesteld en ligt tussen Cancun en Tulum in. Het is een heel oninterresant stadje, maar er is een mooi strand en voldoende uitgaansgelegenheden. Omdat we de meeste interresante plekken in de Yucatan gezien hadden, en we als we iets anders wilden zien minstens een paar dagen moesten reizen, besloten we hier de tijd uit te zitten tot de vlucht van mijn broers. Na elkaar 3 jaar lang bijna niet gezien te hebben, hadden we aardig wat in te halen. Overdag was er veel strandactie, volleybal, zwemmen en handlopen, en in de avond deden we soms een drankje. Bij Playa in de buurt is een strand genaamd Akumal. Hier zijn we een dag heen gegaan met een zooitje Argentijnen. We huurden snorkelsetjes en konden van het strand af het koraal bekijken. Er waren hier ook zeeschildpadden, die rustig het zeegras van de bodem bleven grazen terwijl wij vlakbij op slechts een meter afstand waren. Onze gastvrouw uit Cancun kwam ook nog een dag langs in Playa en ging s’avonds mee uit. De volgende dag gingen we met zijn allen in haar auto naar een minder makkelijk bereikbaar strand.

Na een week in Playa was het tijd om Sven en Lars op een bus naar het vliegveld uit te zwaaien. Ik was weer alleen maar ik bleef in het hostel waar ik ondertussen aardig bevriend was geraakt met de eigenares. Ik had een paar nieuwe banden nodig voor mijn motor, en dit bleek best een moeilijke opdracht te zijn in Cancun. Ik had een grote motor en er waren bijna alleen kleine bandjes beschikbaar. Ik werkte in het hostel voor gratis overnachtingen en na een week, met veel hulp van de eigenares had ik eindelijk nieuwe bandjes onder mijn motor liggen. Ik kon weer onderweg.    
voeg een reactie toe