2011-12-02 - California

Seizoenswisseling had Lars naar dezelfde hoek van de Verenigde Staten gebracht. De aankomende winter maakte het op de meeste plaatsen te koud om nog te genieten van het reizen als je het grootste deel van de tijd buiten leeft. Het aangename kustklimaat van California maakt dat de koude maanden hier het best te verdragen zijn. Ik had een tweede helm gevonden en reed een paar uur naar het noorden naar Bakersfield, waar Lars de dag ervoor was aangekomen. We hadden elkaar voor het laatst in Chicago gezien en hadden allebei sindsdien twee maanden lang door de VS gereisd.
We pakten allebij onze rugzakken achterop en gingen op weg naar Sequoia national park. Sequoias zijn gigantische bomen die duizenden jaren oud kunnen worden en tot een hoogte van 85 meter kunnen groeien. Het national park ligt in de Sierra Nevada, een bergketen die over de lengte van California loopt. Daar aangekomen werd ons echter verteld dat door hevige sneeuwval sommige delen van de weg met ijs bedekt waren en er alleen voertuigen met sneeuwkettingen toegelaten werden. We moesten dus omkeren. Gelukkig grenst Sequoia national park in het noorden aan een ander national park, Kings Canyon. Hier staan ook Sequoia bomen. Dus na een paar uur omrijden kwamen we aan in Kings Canyon. Hier waren we weer in de bergen en het was koud. Langs de kant van de weg lag een dik pak sneeuw. Hier deden we een wandeling door het park naar de op een na grootste Sequoia ter wereld, de General Grant Tree. De bomen waren werkelijk gigantisch.
We reden verder de canyon in. De weg daalde en het werd weer iets warmer, zodat we die nacht in ieder geval comfortabel konden slapen. De volgende dag reden we door tot het eind van de weg. In het begin van het park bij de Sequoias was het nog een beetje druk, maar hier kwamen we niemand tegen. Het was de laatste week dat het park nog open was voordat het gesloten zou worden voor de winter. Van het eind van de weg deden we een hike naar een waterval. onderweg zag Lars iets bewegen tussen de bomen en toen we goed keken zagen we dat het een zwarte beer was. Gelukkig was hij niet geinterreseerd in ons en liep hij weg het bos in. Bij de waterval hadden we een mooi uitzicht op de berg achter ons die bedekt was in de sneeuw.
Na Kings Canyon gingen we door naar Yosemite national park. Lars was hier al geweest maar ik wilde het graag ook bezoeken, en we waren er nu vlakbij. Wederom was het een eind de bergen in en vroren we weer onze handen eraf. Hier was het erg druk. Yosemite is een van de meest populaire parken in de VS en daarom was er zelfs nu in de kou nog een hoop volk. De vallei, die in de ijstijd door een gletsjer uitgesleten is, is wel erg mooi. We vertrokken die avond, en het begon te regenen op onze weg het park uit. We waren aardig doorweekt voordat we een plekje hadden om te kamperen en het was geen erg comfortabele avond. De dag erop gingen we eerst naar een ontbijtrestaurant waar er "all you can eat" pannekoeken op het menu stonden. We stouwden onszelf helemaal vol voordat we doorreden naar Los Angeles. Hiervandaan ging Lars door naar San Diego, waarna hij naar Mexico ging. Op de terugweg naar Los Angeles begon het lekje dat al een hele tijd een beetje olie uit mijn motor sijpelde een beetje te gutsten, dus het werd tijd dat ik mijn motor maar eens open trok.   
voeg een reactie toe