In Osh was het kwik weer gestegen naar een leefbare temperatuur van een paar graden onder nul. Omdat we er in de avond aankwamen bood een Kyrgyzse student die ook in de jeep zat aan om die nacht in zijn studentenwoning te slapen. De volgende dag hielp hij me met het vinden van Kyrgyz geld en vervoer naar Bishkek. Omdat ik niet te lang wilde wachten met het aanvragen van mijn chinese visa omdat ik wist dat dat heel wat tijd in beslag kon nemen wilde ik zo snel mogelijk naar Bishkek. Een gedeelde taxi is de enige manier van openbaar transport door Kyrgystan. Na 12 uur op de achterbank van een taxi met twee stevige vrouwen die hun 10-jarige kinderen tijdens de rit op schoot hielden naast me waren we door de Tian Shan, het gebergte dat Kyrgystan doorkruist en bijna net zo adembenemend is als Tajikistan.

In Bishkek vond ik een hostel waar ik voor 1.5 euro per nacht kon verblijven. Om in aanmerking te komen voor een chinees visa in centraal azie moest ik officieel een vlucht boeken naar Peking en daar een hotel reserveren, omdat reizigers niet toegestaan zijn om overland te reizen naar de meest westelijke provincie van China, Xingjian, waar zich een paar maanden geleden hevige rellen tegen de chinese bezetting plaatsgevonden hebben. Nu maakt mij het niet zoveel uit wat de chinese overheid wel of niet toestaat, en dus ben ik op de computer aan de slag gegaan om een mooie nepreservering van een vlucht van Bishkek naar Peking in elkaar te flansen. Op het internet vond ik de vluchtnummers van een bestaande vlucht via Moskou, en die nummers heb ik gekopieerd. Ook de hotelreservering heb ik zelf gefabriceerd met behulp van een website van een hotel in Peking. Deze printjes heb ik ingeleverd bij de ambassade en er werd me verteld om over een week terug te komen.

In die week was het kerstmis. Ik zat uit te kijken naar een eenzame kerst. De russen in Kyrgystan vieren de Orthodoxe kerst, die op 7 januari valt. Gelukkig kwam ik toen ik bij de Chinese ambassade stond te wachten om binnen te komen een Katholieke Pakistaan tegen die studeerde in Bishkek en me uitnodigde voor het kerstfeest van alle buitenlandse christelijke studenten en werkers. Op kerstavond verzamelden ze allemaal en was er een viering met taart en drankjes achteraf. De volgende dag werd ik uitgenodigd voor een diner bij een paar mensen die ik de dag ervoor had ontmoet. Ik besefte dat ik weer met mijn neus in de boter was gevallen.

Toen ik weer bij de Chinese ambassade verscheen was mijn visa klaar en werd in mijn paspoort geplakt. Ik besloot om nog voor oud en nieuw in Bishkek te blijven. Vijf uur eerder als in Nederland was het middernacht en werd er een gigantische hoeveelheid goedkoop chinees vuurwerk de lucht in geschoten. De volgende dag vertrok ik uit Bishkek.

Toen ik aankwam in Sary Tash, het laatste dorpje voor de chinese grens, was het al laat in de middag en was er geen verkeer richting China. Ik vond een cafetje waar ik de nacht door kon brengen zodat ik de volgende dag naar de grens kon liften. In het cafetje vond ik Douwe, een Nederlander uit Gouda, die me vertelde dat de grens een week gesloten was. Hij zat al 5 dagen vast in Sary Tash en was bijna door zijn geld heen, zodat hij die 5 dagen alleen op water en brood had geleefd. Ik had nog een vooraadje Kyrgyz geld over dus gelukkig kon ik de 2 dagen nog overleven en konden we normaal eten. In de tussentijd verdreven we de tijd met de omgeving van Sary Tash verkennen.

De dag dat de grens weer open was duurde het niet lang voordat we een lift vonden met een vrachtwagen. Onderweg brak de vrachtwagen nog een paar keer waardoor we veel tijd langs de kant van de weg doorbrachten terwijl de chauffeur te truck repareerde. Toen we bij de grens kwamen was het lunchtijd en moesten we nog anderhalf uur wachten voordat we de 10 kilometer niemandsland over konden steken. Toen we liftend en lopend bij de chinese zijde aankwamen was het half 6, twee uur later als in Kyrgystan. De Chinese overheid heeft besloten dat het land dat minstens 3 tijdzones groot is helemaal op Pekingtijd moet draaien.

In China duurde het even voordat we een lift gevonden hadden en duurde het nog drie uur voordat we in Kashgar aankwamen.
   
voeg een reactie toe