2009-10-21 - Olie in Azerbaijan

Armenie is een Apostolisch christelijk land met een rijkdom aan middeleeuwse kloosters. Apostolisch christelijk is echter niet de enige religie, ondervond ik meteen op de grens. Een Amerikaan die ook van Georgie Armenie in kwam en waar ik een praatje mee maakte bleek het hoofd van de zevende dags advent kerk in de zuidelijke kaukassus te zijn. Hij bood me een lift aan rechtstreeks naar Yerevan, de hoofdstad van Armenie, waar hij me onderbracht bij een Armeense pastoor van deze religie en zijn gezin. Deze man sprak engels en bracht me een beetje op de hoogte van de situatie in Armenie.

Het overheersende onderwerp is de Nagorno Karabakh oorlog, waarin Armenie in 1990 zoín 20 procent van Azerbaijanís territorium waar voornamelijk etnisch Armeniers woonden (maar wat Stalin in de sovietperiode aan de Azerbaijan SSR gegeven heeft) ingenomen heeft. Hierbij hebben ze alle Azeriís die er woonden vermoord of verbannen uit Karabakh. In 1994 is er een staakt het vuren getekend, en langs de frontline is de tijdelijke grens getekend, maar officieel zijn de 2 landen nog in oorlog en onofficieel zijn er nogsteeds schermutselingen op de staakt het vuren grens. Met de Armeniers als winnaars in dit verdrag, is dit een onderwerp waar ze graag over praten. Een tweede onderwerp is de genocide van 1915, waain de Ottomaanse turken meer dan anderhalf miljoen Armeniers vermoord hebben, of de Syrische woestijn in gedreven hebben waar ze alsnog stierven. Het hedendaagse probleem is dat de Armeniers willen dat de Turkse overheid deze genocide erkent, maar de Turken ontkennen dit nog steeds. hierdoor is de grens met Turkije ook gesloten, waarmee Armenie alleen nog de grens met Georgie in het noorden en met Iran in het zuiden geoped heeft.

De volgende dag werd ik naar de parochie van de advent kerk gebracht, waar een paar slaapzalen waren waar ik mijn intrek mocht nemen en er werden drie maaltijden per dag voor me bereid. Hier bleef ik een dag, en de volgende dag ben ik naar de kerkdienst gegaan, om te zien hoe dat er aan toe ging. Die avond ben ik naar een hostel gegaan, dat wat centraler in Yerevan ligt. In dit hostel kwam ik Matt weer tegen, waarmee ik Georgie ook een beetje verkent had. De komende paar dagen zijn we Yerevan en omgeving wezen verkennen. In Echmiadzin, de religieuze hoofdstad van Armenie, was in de kerk net een bezoek van de hoogste persoon van de Apostolische kerk, en een uitgebreidde ceremonie eromheen.

Een andere indrukwekkende plaats die we bezochten was het nog steeds in werking zijnde Geghard klooster, dat in de 12e eeuw gebouwd is, en voor het grootste deel uit een rots gehakt is. Drie gigantische zalen in deze rots gaven een mysterieus gevoel en akoestiek. Zoals gewoonlijk was dit klooster ook weer op een adembenemende locatie gebouwd.

Na een week alle interresante dingen in en om Yerevan bezocht te hebben, ben ik nog een dag naar het noorden gegaan, waar ik in een homestay sliep, en een verlaten klooster bezocht met het zoontje van de eigenaar van de homestay. Dit 12-jarige jongetje die alleen armeens en russisch sprak leerde me wat russische woorden, en in de avond bracht hij alle spelletjes die hij in de kast had tevoorschijn en moest ik alles een keer proberen.

De volgende dag ben ik terug naar Tbilisi gelift en ging ik terug naar de plaats waar ik de vorige keren ook vebleven was. Hier was Rich nog en er kwamen die dag ook 2 nederlandse meiden aan. Omdat het vrijdag was besloten we met zijn vieren uit te gaan. Rich had in de tussentijd aardig wat kennissen in Tbilisi vergaard en een van hen kon ons gratis op de gastenlijst van een exclusieve club krijgen.

De enige reden dat ik het weekend in Tbilisi bleef was omdat ik een visum voor Azerbaijan moest bemachtigen, en de ambassade was in het weekend gesloten. Maandag kreeg ik mijn visum in een dag, maar inwoners van EU-landen betalen hier maarliefst 94 dollar voor. Dinsdag ben ik meteen vertrokken naar Baku in Azerbaijan. Op de grens kwam ik Jason weer tegen, een Australier die ik in Georgie en ook in Armenie al tegen was gekomen. Georgie uit komen was geen probleem, maar op de Azerbaijaanse grenspost werd er in onze paspoorten gekeken en werden we meteen in het kantoor van de commandant geduwd. De commandant was een gezette man die alleen Azeri en Russisch sprak. Hij riep een van zijn soldaten die een beetje engels sprak erbij die moest vertalen.

"You have been to Armenia." Het was niet duidelijk of dit een vraag was of niet, maar het bewijs had hij in zijn handen in de vorm van de visa in onze paspoorten. "Armenia is our enemy!" Wederom was het niet duidelijk wat hij van ons wilde horen. "Did you know we are at war with Armenia?" Dit ontkenden we allebij glashard. "Have you been to Nagorno Karabakh?" Jason was er geweest, maar slim genoeg geweest om het visa uit zijn paspoort te laten en alle fotoís van zijn camera te halen. Dus ontkenden we dit ook weer. Hierna kwam er een spervuur aan vragen en een geschiedenisles over alle slechte dingen die Armenie de Azeris aangedaan heeft. Onze fototoestellen werden in beslag genomen en alle fotoís werden doorgekeken naar bewijs of we in Karabakh geweest waren. Na een uur werden we uiteindelijk vrijgelaten en mochten we Azerbaijan in.

In Baku ben ik meteen naar de Kazakhstaanse ambassade gegaan om een visa aan te vragen, wat een week duurt om te verkrijgen. Ik verbleef bij 3 Polen en een Nederlandse, die in Baku met vluchtelingen, of beter gezegd met de kinderen van de vluchtelingen van Karabakh (De vluchtelingen zijn in 1990 verdreven uit Karabak, en leven sindsdien in de sloppenwijken van Baku, waar hun kinderen nu ook opgroeien.) werkten als een soort naschoolse opvang en ze een beetje engels proberen bij te brengen. Ik ben een dag meegegaan met een van de Polen naar een van de sloppenwijken, wat een confronterend gezicht is. De volgende paar dagen ben ik Baku wezen verkennen en ben ik ook een dag met de Polen naar de moddervulkanen gegaan. Dit zijn een paar minivulkaantjes die koude modder uit de aarde sputteren. Hoewel dit honderd kilometer ten zuiden van Baku is, is er nog steeds vervuilende industrie langs de kust. Als ik uitkijk over de Kaspische zee zie ik niets anders dan boorplatformen, sommige werkend, anderen verlaten en langzaam wegroestend, en vanaf het land lopen er hoogspanningsmasten de zee in om de platformen van stroom te voorzien. De volgende dag ben ik met Jason naar het schiereiland gegaan wat uitsteekt in de Kaspische zee. Hier werd pas goed duidelijk dat de regering van Azerbaijan niet zoveel om het milieu geeft en de enige reden dat ze een goede relatie met het westen behouden is omdat ze hun olie dan duur kunnen verkopen. Andersom kneep het westen een oogje dicht toen het presidentschap van de ex KGB-chef op zijn zoon over ging, en ook voor de milieuvervuiling. Zover het oog reikt is niets anders dan boorplatforms, jaknikkers, lekkende oliepijpleidingen en wegrottende machines te zien. Toen we over het strand liepen was er geen zand maar afval, afgewisseld met oliepoelen. Geleidelijk aan begon de bodem meer te veren en voelde rubberachtig aan. Toen we beter keken zagen we dat we op ee gigantische olieplas liepen, waarvan de toplaag ingedroogd was en ons als een dikke laag kauwgum van de vloeibare olie eronder scheidde. Ondanks alle uitgedroogde en vegroestende jakikkers waren er verderop oliewerkers bezig een nieuwe put te slaan.

Die middag haalde ik mijn Kazakhstaanse visum op en kon ik op zoek naar een boot die me over de Kaspische zee kon brengen.
   
ixNozfNBtgKBIH
IRMzIF http://www.y7YwKx7Pm6OnyJvolbcwrWdoEnRF29pb.com   
2016-05-12
vICzIMzrIk
1RL7T6 http://www.FyLitCl7Pf7kjQdDUOLQOuaxTXbj5iNG.com   
2016-02-07
f3JxgkbId
If my problem was a Death Star, this article is a photon topoder.   
2015-09-13
fzcrwgrIAKQ
This is the perfect way to break down this infomrtaion.   
2011-09-15
Betty
Heee Nielsie, het wordt afgezaagd, maar weer mooie foto\'s die je hebt toegevoegd in de map Kazachstan. Wat een gebouwen, ze lijken wel uit een sprookje....doet me een beetje denken aan de winter-efteling.
Heb je al een visum voor Uzbekistan?
Doei, XXX   
2009-11-13
Nicolet
Hoi Niels,

Zo ik heb aardig wat bij te lezen gehad. Onze computer was ontploft en de verhuizing, nu eindelijk weer volledig online, dus maar even snel naar je site gegaan. Jongen Jongen wat een avonturen!! Geniet ervan en doe voorzichtig! Groetjes Bob, Nicolet en Philene   
2009-11-03
Betty
Hoi, volgens mij heb je je een beetje vergist in de datum dat je in Kazachstan aankwam. Daar staat nl. 24 februari 2009. Ik stuur je zo even een mailtje, dus als je tijd hebt controleer je mail dan ook even. We hebben elkaar pas nog uitgebreid gesproken dus ik heb op dit moment en op deze plaast niet zoveel te melden. Dag knul, XXX   
2009-11-02
Lidy en Peter
Hallo Niels,
Wat een vieze bende daar met die olie en vuilnis.
Geen plek om lang te blijven lijkt mij.En wij hier maar braaf naar de chemokar met onze oude olie.Gelukkig maar dat wij dat hier kunnendoen.

Goede reis verder maar weer.
Groetjes uit Nieuwveen.   
2009-10-29
willem en mariette
Ha lieve Niels,
Wat schitterend en eigenlijk ongelofelijk wat jij allemaal meemaakt. Jij weet inmiddels zoveel van de landen waar je doorheen trekt: de politiek, geschiedenis, godsdienst, cultuur ..noem maar op, uit eigen waarneming. Wat een rijkdom! En wat fijn dat wij zo mee mogen genieten van alles wat jij meemaakt.
Hier is het niet zo spannend; gewoon lekker aan het werk en genieten van de dagelijkse dingen.. en vooral dat we gezond zijn... Enkele highlights: Joost heeft in Den Haag een kamer en geniet van de HALO, Martijn en Lotte zijn verhuisd naar hun eerste koopwoning in Utrecht, Anika was met Rory in de herftsvakantie in Praag (blijft een hele mooie stad) en wij waren wandelen in de Ardennen met vrienden van onze Santiagotrip.
In Nederland voelen steeds meer mensen de gevolgen van de crisis, is er een bank omgevallen (DSB) en wordt het ondanks alle \"misere\" toch weer gewoon heel erg mooi herfst.
We denken aan je.
liefs
Willem en Mariette    
2009-10-29
Martine
Hey Niels,

Het blijft gaaf zo\'n avontuur.
Erg leuk dat je steeds weer foto\'s plaatst en avonturen schrijft.
Super.

Succes
Stefan Martine Tijmen en Evy   
2009-10-22
Mathijs
heuj, best verhaaltje weer ga zo door!

Foto van die auto met appels is trouwens echt super   
2009-10-21
voeg een reactie toe